Ζωοδόχος Πηγή ΕΚΑ - ΙΛΙΟΝ

Ένα θέμα που απασχολεί όλους μας , παράλληλα δε, με τα σοβαρά πνευματικά θέματα της  διδασκαλίας  του Χριστού μέσα απο την Καινή Διαθήκη και τα οποία εν καιρώ θα αναπτύσσουμε.  Από τον Ναυπάκτου Ιερόθεο : Η Ορθοδοξία είναι θεραπευτική επιστήμη. Θεραπεύει τον άρρωστο άνθρωπο. Και αυτή η ασθένεια συγκεκριμενοποιείται στον νου. Η Εκκλησία με την διδασκαλία της, την λατρεία, την άσκηση, τα μυστήρια ελευθερώνει τον νου και τον καθιστά ναό του Παναγίου Πνεύματος. Αυτή η θεραπευτική αγωγή εφαρμόσθηκε και επιβεβαιώθηκε από όλους τους αγίους. Είναι η μόνη οδός που οδηγεί στον Θεό. Νομίζω ότι η απώλεια της Παραδόσεως φαίνεται κυρίως στην απώλεια της θεραπευτικής μεθόδου και στην απώλεια πραγματικών θεραπευτών. Η επάνοδος στην ορθόδοξη παράδοση είναι ουσιαστικά επάνοδος στις δυο αυτές βάσεις. Η θεραπεία της ασθενούς ψυχής, η ζωοποίηση του νεκρού νοός, η καθαρότης της ακαθάρτου καρδιάς δεν επιτυγχάνονται με συμβουλές ούτε με φάρμακα, αλλά με τα μυστήρια και την ασκητική μέθοδο της εκ...

Το νεκρό, αλλά χαριτωμένο σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα! Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8). Καί αυτά έπειτα από... 477 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του (30 Αυγούστου 1533)! ...συνεχιζεται στην κύρια ιστοσελίδα μας : ΣΥΝΈΧΕΙΑ ΕΔΩ

  ...Τόσο πολύ μας αγαπά ο άγιος Ιωάννης και μας φροντίζει. Τόσο πολύ κι η Παναγιά. Κι απεριόριστα, βέβαια, και ανείπωτα ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Κι έλα, που ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος απ’ την αγάπη, για την αγάπη. Ζητάει την αγάπη παντού. Ακόμα και στην αμαρτία. Ακόμα και στο κακό. Ακόμα και στο έγκλημα, αν θέλετε. Μα δεν είναι εκεί η αγάπη. Η αγάπη είναι στην πηγή της. Είναι στον Χριστό μας. Γι’ αυτό ας αφήνομε τα έργα της αμαρτίας, τα νεκρά, κι ας μπαίνομε στα έργα της μετάνοιας. Κι ας πράττομε έργα άξια της μετάνοιας. Κι ας ακολουθούμε τον Σωτήρα μας Χριστό, την Παναγιά μας Θεοτόκο, τον άγιο Ιωάννη και όλους τους αγίους. (π.Ανανίας Κουστένης)

  ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΛΛΕΞΕΙ ΚΑΠΟΥ 30 ΣΥΝΤΟΜΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ , ΑΠΟ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΚΥΡΟΥ ΠΑΥΛΟΥ. ΠΑΤΗΣΤΕ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ, ΝΑ ΣΑΣ ΑΝΑΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ ΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΜΙΛΙΕΣ. ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΥ

  Μία κυρία στο Παρίσι πριν από λίγα χρόνια μου έλεγε ότι δεν τολμούσε να απαγγείλει την προσευχή   αυτή μετά τα λόγια «ελθέτω η Βασιλεία Σου». Φοβόταν τόσο πολύ ώστε αν έλεγε στον Θεό έντιμα, «γενηθήτω το θέλημά Σου», τότε όφειλε να  δεχθεί   «όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή» με την ετοιμότητα να τα υπομένει χωρίς γογγυσμό, χωρίς μικροψυχία   και τα παρόμοια... ...Ο ίδιος όμως θεωρώ ότι, αν εμείς λέγαμε μόνο τις δύο πρώτες λέξεις της προσευχής αυτής, δηλαδή  Πάτερ ημών, αντιλαμβανόμενοι το βαθύ τους νόημα, τότε όλη μας η ζωή σε όλα τα επίπεδα και τις  εκδηλώσεις της θα άλλαζε ριζικά. Αν εγώ είμαι υιός τον άναρχου Πατρός, σημαίνει ότι βρίσκομαι έξω από την εξουσία του θανάτου, σημαίνει ότι δεν είμαι δούλος αλλά κύριος, κατ’ εικόνα της κυριότητος του ίδιου του Θεού, σημαίνει ότι αυθεντικά είμαι ελεύθερος με τη μοναδικά αληθινή έννοια της ελευθερίας. (Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ)

    "Κάποτε, όταν τον ενοχλούσε [τον όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή] η δύσπνοια εξαιτίας της αρρώστιας του, τον άκουσα να σιγομιλάει μόνος του στο κελλί του.  Με την παρρησία που μας χάριζε, μπήκα μέσα μόνος μου να δω με ποιον μιλάει και τι λέει, γιατί ήξερα ότι δεν ήταν άλλος εκεί αυτή την ώρα. Τότε τον βρήκα να κρατάει στην αγκαλιά του μία εικόνα της Δέσποινάς μας Θεοτόκου.  Την ασπαζόταν και της μιλούσε:  «Δέσποινά μου, Δέσποινά μου, μη με εγκαταλείπεις· εγώ σε ασπάζομαι στην εικόνα Σου και Συ με χάϊδεψες ζωντανή!» και ήταν όλος δάκρυα. – Μιλάς, Γέροντα, με την Κυρία μας, του λέω. Τι της είπες, Γέροντα, πες μου σε παρακαλώ. Μου το είχε πει και άλλη φορά, αλλά το είχα λησμονήσει, και μου λέει: – Στο παρελθόν με την εικόνα Της αυτή η Δέσποινά μας πολύ με είχε παρηγορήσει, όταν είχα πειρασμούς.  Αυτά τώρα θυμάμαι και Την παρακαλώ.  Κάποτε όταν ήμουν στην Μικρή Αγία Άννα πριν να έρθετε εσείς, πλήθυναν οι πειρασμοί και οι θλίψεις και η μόνη μου παρηγοριά ήταν ...

Αββά  Δωροθέου - Έργα Ασκητικά  Ο ίδιος ο Κύ­ριος είπε:  ''Να γί­νε­τε οι­κτίρ­μο­νες, όπως και ο Ου­ρά­νιος Πα­τέ­ρας σας εί­ναι οι­κτίρ­μων'' (Λουκ. 6,36). Δεν είπε:  ''Νη­στεύ­ε­τε, όπως ο Ου­ρά­νιος Πα­τέ­ρας σας νη­στεύ­ει'', ούτε πάλι είπε:  ''Να μην έχε­τε πε­ριου­σία, όπως και ο Ου­ρά­νιος Πα­τέ­ρας σας δεν έχει''.  Αλλά τι λέει:  ''Να γί­νε­τε οι­κτίρ­μο­νες, όπως ο Ου­ρά­νιος Πα­τέ­ρας σας εί­ναι οι­κτίρ­μων''.  Για­τί ιδιαί­τε­ρα μ' αυ­τήν την αρε­τή ο άν­θρω­πος μι­μεί­ται τον Θεό.  Αυτή εί­ναι ένα από τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά γνω­ρί­σμα­τα της αγά­πης Του. (Αββάς Δωρόθεος)

Η Παναγία να μας προστατεύει και να μας φυλάει κάθε μέρα στη ζωή μας !    

  ΨΑΛΛΕΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΜΕΝΕΓΑ.. ΠΑΤΗΣΤΕ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ... ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

  Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο για να διαβάσετε όλο το άρθρο στην κύρια ιστοσελίδα μας : Για την Παναγία μας

Ιστορία που έλεγε ο πατριάρχης Παυλος Μετάφραση: π. Νικόλαος Γκάτσεβιτς ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΔΑΓΜΑ Ήταν κάποτε μια κοπέλα που μισούσε τον εαυτό της, επειδή ήταν τυφλή. Είχε  κλειστεί στην πίκρα της και είχε απομακρυνθεί από όλους. Από όλους, εκτός από έναν άνθρωπο: τον αγαπημένο της, που δεν έφευγε ποτέ από το πλευρό της. Εκείνος  ήταν πάντα εκεί. Στις δύσκολες ώρες, στις απογοητεύσεις, στις στιγμές που όλα γύρω της έμοιαζαν σκοτεινά. Κάποτε του είπε: «Αν μπορούσα έστω και μία φορά να δω τον κόσμο, θα σε παντρευόμουν!» Και μια μέρα συνέβη κάτι που έμοιαζε με θαύμα. Κάποιος δώρισε τα μάτια του για εκείνη. Η επέμβαση έγινε  και, όταν ήρθε η στιγμή να αφαιρεθούν οι επίδεσμοι, η κοπέλα άνοιξε τα μάτια της και είδε για πρώτη φορά τον κόσμο γύρω της. Είδε το φως. Είδε τα χρώματα. Είδε τα πρόσωπα των ανθρώπων. Και είδε και τον αγαπημένο της. Εκείνος στάθηκε μπροστά της και τη ρώτησε: «Τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;» Η κοπέλα τον κοίταξε και ξα...